GENEL BİLGİLER

Yüzölçümü: 974 km²

Nüfus: 154.629

İl Trafik No: 80

Yukarı Çukurova’da, Ceyhan Nehri’nin doğu yakasında yer alan, alabildiğine geniş hinterlandıyla Osmaniye; Ceyhan Nehri, Hamıs, Karaçay, Kesiksuyu ve Sabun Çayları nedeniyle sulak, hem de Çukurova’yı doğuya bağlayan yolların kavşağında olması nedeniyle işlek bir bölgededir.

Çukurova'ya has zengin tarım toprakları ve geniş ormanları ile şirin bir ildir. Osmaniye; Karatepe, Aslantaş Açık Hava Müzesi ve Antik kentleriyle önemli turizim merkezidir.

İLÇELER

Osmaniye ilinin ilçeleri; Bahçe, Düziçi, Hasanbeyli, Kadirli, Sumbas ve Toprakkale'dir.

Kadirli: Osmaniye iline 46 kilometre mesafededir. İlçe merkezinde Roma, Bizans ve Türk dönemlerinin izlerini taşıyan Alacami bulunmaktadır.

Düziçi: Osmaniye il merkezine 32 kilometre mesafededir. İlçede yapılan tarihi kazılarda Hitit uygarlığına ait eserlere rastlanmıştır. Düziçi ilçesindeki önemli yapılar Haruniye kalesi, Saman kalesi ve Kurtlar kalesidir.

Bahçe: İlçedeki başlıca tarihi eserler bir cami ile iki kümbettir. Bahçe ilçesi dışında ve istasyon yakınında bir mezarlık içindeki iki türbeden biri Ağcabey'e, diğeri ise ailesine aittir.

Hasanbeyli: İlçede iki tarihi kale bulunmaktadır. Karafenk semtindeki Karafenk kalesi, Savranda kalesi (Kalecik köyünde) bulunmaktadır.

Sumbas: İlçe merkezinde Küffardan kalma bir cami olup, şuan harabe halindedir. İlçeye bağlı Mehmetli köyünde Mehmetli Barajı ( Kesiksuyu Barajı ) olup bu baraj çevresinde Alabalık tesisi kurulmuştur.Cem Kalesive Diniker Kalesi de bu ilçededir.

Toprakkale: Toprakkale kalesinin kuzeyinde, Adana yolu üzerinde, eski Kınık Şehri (Öranşar) kalıntıları bulunmaktadır.




NASIL GİDİLİR

Karayolu: Terminal şehir merkezindedir.

Otogar Tel : (+90-328 ) 814 12 26 / 117

Demiryolu

TCDD istasyonu şehir merkezindedir.

İstasyon Tel: (+90-328 ) 814 10 49

Denizyolu: Denizyolu ulaşımı Osmaniye'ye 75 km mesafede bulunan, İskenderun limanından yapılmaktadır.

Havayolu: Hava yolu ile ulaşım Adana ve Gaziantep illeri vasıtasıyla yapılabilmektedir

COĞRAFYA

Osmaniye, Akdeniz Bölgesinin doğusunda yer alır. Batıdan kuzeye doğru Orta Toroslar, doğu ve güneydoğu kesiminde Amanos (Gavur) dağları yükselir. Doğuda Gaziantep, güneyde Hatay, batıda Adana, kuzeyde ise Kahramanmaraş ile çevrilidir.

Etrafını çevreleyen dağlarda irili ufaklı onlarca yayla bulunmaktadır.

Akdeniz ikliminin hüküm sürdüğü Osmaniye'de, yine Akdeniz bitkilerinin tamamına yakınını görmek mümkündür.

TARİHÇE

Kalkolitik ve ilk tunç çağlarında Lelegler adlı kavmin hüküm sürdüğü topraklarda daha sonraları Büyük Hitit devleti, Asur, Roma, Bizans, Selçuklular ve nihayet Osmanlı İmparatorluğu egemenliği altına girmiştir.

Cumhuriyetin ilanı ile vilayet olmuş, 1933 yılında tekrar ilçe olarak idari yapısını sürdürmüştür.

24 Ekim 1996 tarihinde eski hakkı iade edilmiş ve Osmaniye il statüsüne kavuşmuştur.

NE YENİR

Yöre mutfağının en önemli malzemesi bulgurdur. Bu bakımdan yöresel yemeklerin çoğu bulgur ile yapılır; içli köfte, mercimek köftesi, çiğ köfte, kısır, sarmaiçi, bulgur pilavı, batırık gibi... Diğer belli başlı yemekler ise; tirşik (pancar), toğga, çiçcice (domatesli pilav), kuru fasulye, nohut yemekleri, lahana sarması, patlıcan dolması, yüksük çorbası, malota çorbası, tarhana çorbası, mevsim itibariyle çeşitli sebze yemekleri ve etli kömbedir. Ayrıca Ramazan Bayramında kuru kömbe ve pekmezli yapılır

NE ALINIR

Kök boya ile boyanan yünlerden yapılan Karatepe kilimleri, dünyaca ünlü olup yurt dışına ihraç edilmektedir.

Karatepe ve civarı köylerde, ailelerin el işçiliği ile tahtadan yapmış oldukları kaşık, çatal ve çeşitli süs eşyaları, el sanatlarının güzel örneklerindendir.

YAPMADAN DÖNME

Zorkun yaylasına çıkmadan,

Karatepe Açık Hava Müzesi'ni gezmeden,

Kök boya ile dokunmuş ve Karatepe Kilim Kooperatifinde satılan kilimden almadan,

Osmaniye'nin yer fıstığından tatmadan,

....Dönmeyin.

GEZİLECEK YERLER

Müzeler ve Örenyerleri



Karatepe - Aslantaş Açık Hava Müzesi

Kadirlinin güneydoğusunda olup ilçeye 22 kilometre, Osmaniye'ye 30 kilometre, Adana'ya ise 130 kilometre uzaklıktadır.

Tepenin zirvesinde, saray olduğu tahmin edilen iki tane yanmış bina harabesi ve zahire kuyuları mevcuttur. Kalenin biri güneybatısında, diğeri kuzeydoğusunda olmak üzere iki kapısı vardır. Güneybatısındaki giriş kapısında kırık parçalarla ekli iki aslan heykeli vardır. Sağ ve sol yan odacıklarda esmer ve açık sarı, sert taneli bazalt taş bloklar üzerinde duvar kaplaması niteliğinde, o günün inanç ve yaşayışını sergileyen çeşitli figür rölyefleri (taş kabartmalar)ve aynı metin olmak üzere, karşılıklı Finike (çivi) ve Hitit hiyeroglif yazıları mevcuttur. Kapı içinde ise yaklaşık üç metre boyunda fırtına Tanrısının heykeli bulunmaktadır. Kuzeydoğu kapısında insan başlı, aslan gövdeli, karşılıklı iki sfenks vardır. Sağ ve sol odacıklarda Güneş Tanrısı rölyefi ve diğer çeşitli rölyefler ile karşılıklı aynı metin olmak üzere, Finike (çivi) ve Hitit hiyeroglif yazıları mevcuttur.

Buradaki Finike (çivi) yazıları sayesinde, önceleri tam çözülememiş olan Hitit hiyerogliflerinin okunmasına imkan sağlayan bir anahtar ele geçmiştir. Dünya üzerindeki Hitit yazıları ilk defa burada okunmuştur. Bu yazılarının çözülmesiyle Anadolu'da M.Ö. 2000 yılına kadar giden hiyeroglif yazıların tamamı okunabilmiştir.

Karatepe-Aslantaş'taki eserler, açık hava müzesi kurularak eserlerin burada sergilenmesi yoluna gidilmiştir.

Bodrumkale-Kastabala Şehri

(Hierapolis) Osmaniye iline 15 kilometre uzaklıktaki Kesmeburim köyü ve Bahçe köyü sınırları içindedir.

Kastabala'nın oldukça iyi durumda günümüze ulaşan antik yapı kalıntıları arasında en önemlisi sütunlu caddesi ve beş bin seyirci kapasiteli tiyatrosudur. Bunun yanı sıra iki kilise, kale, Roma hamamı, stadyumu, kentin dört bir yanını çevreleyen nekropolleri (Kaya oyma ve anıt mezarları) kentin yaklaşık 5 km kuzey - doğusunda Ceyhan nehri üzerindeki su kemeri kalıntısıyla Kastabala, Osmaniye'nin ve yörenin en önemli ören yerlerindendir.

Kaleler

Karatepe - Aslantaş Geç Hitit Kalesi

Kartepe-Aslantaş; Adana (bugün Osmaniye) ili, Kadirli ilçesi sınırlarında M.Ö. 8yy.da, yani Geç Hitit Çağında, kendisini Adana ovası hükümdarı olarak tanıtan Asativatos tarafından, kuzeydeki vahşi kavimlere karşı bir sınır kalesi olarak kurulmuş, Asativadaya diye adlandırılmıştır. Kalenin batısında, güney ovalardan Orta Anadolu yaylasına geçit veren bir kervan yolu, doğusunda Ceyhan Irmağı (tarihi Pyramos) bugün ise Aslantaş baraj gölü yer almaktadır.

Toprakkale Kalesi

Kale ilk çağlarda Çukurova’yı Suriye’ye bağlayan Amanos/Demirkapı geçidini kontrol altında tutmak amacıyla inşa edilmiştir. Ceyhan, Osmaniye, Dörtyol yol ayrımına ve güneydeki geçide hakim 75 m. yüksekliğindeki bir kayalığın ve buna eklenen yığma tepenin üzerindedir.

Toprakkale iç kale ve etrafında yer alan dış sur duvarlarından oluşmaktadır.Kale duvarları sıralı moloz taş örtü niteliğinde siyah bazalt taşla inşa edilmiştir.İç kalenin sur duvarları genelde ayakta olmakla birlikte üst kotları yıkıntı halindedir.

Kalenin kuzeyinde, Adana yolu üzerinde, eski Kınık şehri (Öranşar) kalıntıları mevcuttur.

Kaypak (Savranda) Kalesi

Osmaniye’nin doğusunda, Kaypak yolu üzerinde 30 km’lik asfalt yol ile bağlıdır. Kalecik barajının yanında yer almaktadır. Kalenin çevresi 800 metredir. Dikdörtgen biçiminde olup surları 7-10 metre, burçları ise 8-10 metre yüksekliktedir. 12 burcu ve kulesi vardır. Kale içerisindeki düzlük çam ağaçları ile kaplıdır. Kale meydanında su sarnıçları, bina kalıntıları vardır.

Düziçi ilçesindeki Haruniye kalesi, Saman kalesi, Kurtlar kalesi; Hasanbeyli İlçesinde Karafenk kalesi ve Savranda kalesi (Kalecik köyünde) kalıntıları bulunmaktadır.

Camiler

İlçe merkezinde bulunan ve M.S. 5. yy.da Romalılar döneminde inşa edilen Alacami (Kadirli) en önemlisidir. Bahçe ilçesindeki Ağacabey Cami görülmeye değerdir.

Korunan Alanlar

Aslantaş Milli Parkı

Mağaralar

Karapınar mevkiinde bulunan Çançan Mezar Mağaraları'nın Roma dönemine ait olduğu sanılmaktadır.

YAYLA TURİZMİ

Osmaniye Yaylaları

Kadirli - Maksutoğlu Yaylası

Ulaşım: Kadirli - Andırın - Kahraman Maraş kara yolunun 12. kilometresinden kuzeye (sola) dönülerek, 33. kilometrelik stabilize yolla ulaşılır (toplam 45 km). Yaz aylarında günün belli saatlerinde Kadirli'den minibüs ve jeeplerle gidilebilir.

Özellikleri: 33 kilometrelik stabilize yol üzerinde; Akarca Yaylası, Koçlu (Avluk) Köyü, Paşaoluğu yaylası, Yoğunoluk (Katıralağı) köyü, Değirmendere ve Tahta gibi yayla köyleri de bulunmaktadır. Altyapısı kısmen tamamlanmış olan yaylada; elektrik ve telefon olup, kır kahveleri, bakkallar, kasaplar, et yemekleri sunan küçük lokantalar ve özel doktorlar hizmet vermektedir.

Yöre halkının temiz ve serin havasından yararlanmak için çıktığı yaylanın çevresi tamamen sedir ve köknar ormanları ile çevrilidir. Yaylada yöresel ahşap yayla evleri ile son yıllarda yapılan betonarme binalar, elma, armut, kiraz, vişne ve ardıç türü ağaçlarla iç içedir.

Maksut Oluğu yaylasından başlayıp Çardak - Gürlevik - Turna - Söğüt oluğu - Dokurcun -Beyoluğu - Çığşar yaylalarından geçerek Savrun çayının doğduğu Yedi gözler mevkiini de içine alan, ünlü yazar Yaşar Kemal'in İnce Memed romanına konu olan bu yaylalar çok sayıda çiçek, böcek, ve kuş türünü barındırmaktadır.

Kadirli - Bağdaş ve Almacık Yaylası

Ulaşım: Kadirli İlçesinden 57 kilometrelik stabilize yolla ulaşılır. Yaz aylarında Kadirli'den minibüs bulunabilir.

Kadirli - Beyoğlu - Savrun Gözü - Dokurcun ve Çığşar Yaylaları

Ulaşım: Kadirli İlçesinden 65 kilometrelik stabilize yolla ulaşılır. Yaz aylarında Kadirli'den minibüs bulunabilir.



Konaklama-Yeme-İçme: Çadır ve temel ihtiyaç malzemeleri getirilmelidir.

Osmaniye - Zorkun ve Olukbaşı Yaylaları

Ulaşım: Osmaniye ilinin güneydoğusunda, Nur dağı eteğinde bulunan yaylalara toplam 26 km. asfalt yolla ulaşılır. Yayla mevsiminde Osmaniye ilçesi ile Zorkun yaylası arasında belediye otobüsü, minibüs ve taksiler yolcu taşımacılığı yapmaktadır.

Hasanbeyli - Alman Pınarı Yaylası

Ulaşım: Hasanbeyli ilçesine 4 kilometrelik asfalt yolla ulaşılmaktadır.

Kuş Gözlem Alanı

Nur Dağları

KADİRLİ'NİN KONUMU




Kadirli 35 derece,50 dakika ve 36 derece 15 dakika doğu boylamları; 37 derece 15 dakika ve 38 derece kuzey enlemleri arasındadır.
Kadirli Doğu Akdeniz Bölgesinde olup Doğu Çukurova'nın kuzeydoğusunda yer alır.İlçemizin doğusunda Andırın ve Düziçi,güneyinde Ceyhan ve Osmaniye,batısında Kozan,kuzeyinde Feke ve Saimbeyli bulunmaktadır.îlçemizin doğal sınırlan ise,doğuda Ceyhan ve Keşiş,güneyinde Ceyhan ırmağı,batıda Sumbas çayı,kuzeyde Akçadağ ve Toklu Dağı ile çevrilidir.




Kadirli'nin yüzölçümü 1497 km2'dir. İlçe merkezinin deniz seviyesinden yüksekliği ise 95 metredir.
Kadirli Yukarı Çukurova'nın bitiminde,Savrun Çayının ovaya indiği noktada kurulmuştur, ilçe merkezi, Kadirli Ovası ile Orta Toros
dağlarına ait tepelerin birleştiği kısımda, çok uygun bir coğrafi konumda bulunmaktadır.
Adana'ya 95,Ceyhan'a 58,Osmaniye'ye 45,Kozan'a 35 ve Andırın'a 55 km. uzaklıktadır.
NOT: Kadirli, Adana'ya bağlı bir ilçe iken 24-10-1996 tarihinde kurulan Osmaniye iline bağlanmıştır. Ayrıca Kadirli-Sumbas ayrımı
yapılmamıştır. Yeni idari durumuna göre Kadirli 1112 km2,Sumbas 385 km2 yüzölçümüne sahiptir.






İlçemiz; tarihî seyir içerisinde Filaviopolis, Kars, Karszülka-diriye, Kars-ı Maraş, Liva-ı Kars, Pazar, Kars Pazarı isimlerini almıştır. Bunların içerisinde daha çok Kars adı kullanılmıştır. Kars adının Kars vilayetiyle karıştırılması ve Kurszülkadiriye isminin söylenişteki zorluğundan dolayı Kozan il Genel Meclis Üyesi Remzi Özdemir'in teşebbüs ve teklifleriyle ilçemizini adı 1927 yılında "Kadirli" olarak değiştirilmiştir. Ve böylece ilçemiz Dulkadirli Beyliği'nin tarihî hatırasını adıyla yaşatmaktadır.

YÜZEY ŞEKİLLERİ


Kadirli topraklarının %30'unu ilçenin adıyla anılan Kadirli Ovası, geri kalan % 70'ini Orta Toros dağlarının dağlık ve tepelik alanları oluşturur. Yüzey şekilleri ovalık, eşik ve dağlık olmak üzere üç üniteden oluşur. Fakat biz burada eşik (tepelik) ve dağlık
bölgeyi birlikte veriyoruz.

1- Ovalık Kesim : Kadirlinin ovalık kısmı, güneyde Ceyhan ırmağı, batıda Sumbas suyu, kuzey ve doğuda Orta Torosların tepelik alanlarıyla çevrilidir. Bu ovalık arazi, sulamaya elverişli olmasından dolayı oldukça verimlidir.
Bu yüzden her çeşit tarım ürünü yetiştirmeye müsaittir.
Ovalık kesimin 570 bin dekarı tarım, 34 bin dekarı ise çayır ve mera arazisidir.
Sulanabilir arazilerden bir yılda değişik türde üç ürün elde etmek mümkündür.

2. Dağlık ve Tepelik (Eşik) Kesim:
Kadirli'nin tepelik ve dağlık arazileri Savrun çayının doğu ve batı yakasında olmak üzere iki kısma ayrılır. Doğu kısmındaki tepelik araziler Hemite Gökçetepe'den (350m.) başlar. Kuzeye doğru Avluk sırtlarına kadar kademe kademe yükselen bu kısma, Ahmet Cevdet Paşa Kars Dağları demektedir.
Kadirli'nin tepelik veya eşik bölgesi genelde sık vadilidir. Sırtların ve yamaçların arasındaki irili ufaklı dereler, vadiler ve koyaklar adeta bir yaprağın damarları gibi bir ağ oluştururlar. Sırtların üzerinde yine irili ufaklı tepeler vardır.
Dağ ve Tepe Yükseklikleri :
Akçadağ (2350) m. Deli Höbek (2216) Mazgaç(2300) Mazgaç Beli (1700) Toklu (2250) Yoğurtyemez (2000) Tekeçöğü (1382) Turna (1970) Kabaktepe(1990) Selçuk (1900) Ericek (1650) (Yanalak Sırtları), Selçuk, Turna, Akçadağ, Zingir, Ziyarettepe, Başı-kesik, Harmankaya, Deli Höbek ve Mazgaç üzerinden Binboğa dağlarına ulaşır.
Savrun çayının batı yakasındaki tepelik kısım, Süle-miş'ten başlar ve kuzeye doğru uzanarak Çal dağlarına oradan da Tekeçöğü, Akkoca, Gümüşo-luk, Ericek, Kabaktepe dağlarından Bağdaş Be- ü'ne ulaşır.
Kesik suyunun batısı ise Akça-taş, Çıldır, Mezar Beleni, Mescit, Bayraktepe, Diniker dağ zinciri Bağdaş Belin'de diğer dağ silsile-siyle düğümlenir. Manız, Tahtalı, Toklu, Oğlakkaya, Yoğurtyemez üzerinden Mazgaç dağlarına ulaşır.



İKLİM


Yumuşak ve yağışlı bir kış; kurak, sıcak ve uzun bir yaz, geçiş mevsimlerinin (ilkbahar ve sonbahar) yaz lehine, kısa ve nis-beten çelişkili oluşları; sene içinde kapalı, bulutlu ve yağışlı günlerin azlığı, açık havaların çokluğu, Akdeniz ikliminin genel nitelikleridir. Bu iklimi, adını taşıdığı Akdeniz'in genişliği, paralel dairesi üzerindeki durumu, ve batı-doğu doğrultusunda 3800 km'yi bulan uzunluğu, güneyinde ve kuzeyinde hüküm süren iki büyük iklim grubunun, yani güneydeki çöl ve kuzeydeki sert kara ikliminin karşılıklı etkileri, bunların denize doğru sokulmaları, kendisini çeviren arazi şekilleri gibi birtakım etkiler oluşturur.
Avluk sırtlarından itibaren asıl dağlık kısım başlar. Bu silsile; Dedenin Dağı, Damırhan, Gödenin Dağı, Yarım Velinin Dağı, Heçkeren, Elmalı Kayseri sırtları (Doncu-nun Dağı), Kocadağ, Kuşkayası, Karadağ(Karaüce), Ücenin Dağı, Çal (1150) Ücedağı (1750) Çiçeklidere Dağları (1800) Diniker (916) Akarca Tepesi (650) Sülemiş Tepesi (148 m.) Karatepe (638) Maarif Ormanı (158) Yanık Tepe (180) Domuzlu Tepesi (195) Tapu Tepesi (250)
.Kadirli, Akdeniz iklim kuşağında bulunduğu için, Kadirli Ovası'nın kuzeyinde bulunan yüksek ve kar yağışlı alanlar bir tarafa bırakılırsa, ilçe topraklarının büyük bir kısmında, yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı Akdeniz iklimi görülür. Ayrıca yüksekliği 700-800 metre olan tepelik alanlarda Akdeniz ikliminin karakteristik bitkisi olan maki bitki topluluğu hakimdir. Daha kuzeyde Avluk sırtları, Çaldağı, Akkoca ve Alasırt hattından başlayarak yerini dağlık kesime bırakmaktadır.
Dağlık kesim, güneyden kuzeye doğru Akdeniz ikliminin gittikçe etkisinin azaldığı ve yüksekliğin etkisine bağlı olarak kışın kar yağışlarının fazlalaştığı, yaz aylarında ise serin geçen bir iklime sahiptir. Bu yüzeden ilçe topraklarının kuzeyinde bulunan dağlık kısımlarda, maki bitki örtüsü 700-800 metreden itibaren yerini önce yayvan yapraklı bir orman örtüsüne, daha sonra ise 1400-1500 metreden sonra iğne yapraklı ormanlara bırakmaktadır. İğne yapraklı ormanlar, yüksekliği 2000 metreye ulaşan Turna, Akçadağ, Kabaktepe, Toklu, Yoğurtyemez, Oğlakkaya ve Mazgaç dağlarında geniş alanları kaplamaktadır.
Kadirli'nin, yüzey şekilleri itibariyle değişiklik göstermesi iklimini de etkiler. Ovalık kesimde yazları, sıcak ve kurak; kışları, ılık ve yağışlı geçmektedir. Tepelik alanlar ise, ovaya göre yazları daha serindir. Dağlık kesimde yayla iklimi görülür. Bu kesim kışları soğuk, yazları serindir. Bu yüzden dağlık kesimin hemen hemen tamamı yaylalık olarak kullanılır.
Kadirli'de Akdeniz iklimi, Keşiş vadisinde Nürfet ve Karapınar, Kesik vadisinde Çiçeklidere köy merkezine kadar, Savrun vadisinde Kalealtı ve Heçkeren dolaylarına kadar uzanır. Buralarda Akdeniz ikliminin en belirgin bitkileri olan narenciye, zeytin, nar\ incirin doğal olarak yetiştiği görülür.


YAĞIŞ


Bölgemizde serin mevsimi yağışlı, sıcak mevsimler kurarak geçer. Kapalı, bulutlu, yağmurlu ve yağışlı günler azdı Yağmurlar genellikle sağnak halinde yağar. Yerine ve senesin göre miktarı değişebilir.
Kadirli, Doğu Akdeniz'di yağmurun en çok yağdığı yerle den biridir. Akdeniz'den yükselen nemli hava, Kadirli çevresin den itibaren dağların ve ormanların etkisiyle yağışa dönüşür.
Yöremizde cephe yağışla ekim ayından itibaren başla Yöreye yağış getiren cephe genellikle Orta Akdeniz üzerin den gelir. Bölgemizde en fazla yağışlar sonbaharın ikinci yarısında, özellikle kış aylarında v ilkbaharın birinci yarısında çok görülür. Yağışlar Mayıs ayında itibaren azalır.
Bazan yaz mevsiminin güz ortalarına doğru uzaması, yağmurların gecikmesine sebep olur. Bu yüzden güz ayları da kurak geçer. Bazan da güneyde gelen çöl ikliminin etkisi kuraklığı yol açabilir. Yerli halk güz sıcaklığına "pamuk açtıran" der.
Yaz aylarında yağmuru yağdığı pek görülmez. Hatta bazı seneler, birkaç ay yağışın düşmediği görülür.
Yaz aylarında Akdeniz'den yükselen nemli hava, yerli halkın "hafta" diye adlandırdığı bulutlu bir hava oluşturur. Bu hava, tepelik ve yaylalık kesimlerde "zopur" denilen mevzi dağ yağmuru şekline dönüşür.
Bölgemizin dağlık ve yaylalık kesiminde genellikle ilkbahar ve sonbahar ayları yağışlı geçer. Denize bakan etekler ve yamaçlar çok yağış alır. Sıcak havaların hüküm sürdüğü yaz aylarında ve kuru soğukların hüküm sürdüğü kış ortalarında yağışlarda azalma görülür. Kış aylarında, dağların doruk kesimlerinden aşağılara doğru kar yağışı görülür. Hatta bazı yıllar, kar yağışları tepelik kesimlere kadar iner. Bu kar serpintilerinin Kadirli'ye indiği de görülür. Hatta 1972 ve 1976 yıllarında yağan karın ova köylerinde bile 3-4 gün kaldığı görülmüştür. Kış aylarında yağan karlar "innik" diye adlandırılan kaya kovuklarında mağralarda yaz aylarına kadar kalır.Bölgemizde yağmur ve karın dışında dolu, gıcı, çiğ diye adlandırılan yağış şekilleri de görülür.
Dolu ve gıcı yağışı genel olarak ilkbahar ve yaz ayı başlarında görülür. Bu tür yağışlar, ekili alanlara büyük zarar verir.



SICAKLIK


Kışların ılıklığı ve kısalığı, yazların sıcaklığı ve uzunluğu, bu iklimin en belirgin özelliğidir. Yaz mevsiminin sıcaklığı ve kuraklığı sonbaharın ilk yarısına kadar uzanır. Fakat bu sıcaklık, havaların dönmesiyle Eylül ayından itibaren gitgide azalır.
En soğuk ay ocak, en sıcak aylar ise temmuz ve ağustos'tur. Kuzeydeki kara ikliminin etkisiyle bazan kış aylarında ısının sıfırın altına düştüğü ve bundan dolayı "don" olayı görülebilir. Bu olay, turunçgillerin ve kış sebzelerinin donmasına yol açabilir. Bunun yanı sıra kuytu yerler ve kışın ılık geçen dar arazi kesimleri de vardır.
Isının sıfırın altına düştüğü zamanlarda birikinti suların donduğu görülür. Halk buna "kırağı" ya da "kıranı", düşen çiğlerin donmasına da "persek" demektedir.
Kadirli ve çevresinde, ilkbahar genellikle şubat ayının ikinci yarısında başlar. Bazı yıllar meyve ağaçları, ocak ayının sonlarında veya şubat ayında çiçek ve yaprak açar. Halk buna "yalancı bahar" olarak değerlendirir. Çünkü şubatın sonunda ya da mart ayında kuzeyden gelen soğuk hava dalgası bölgeyi etkileyebilir. Uzun sürmeyen bu durum, aylık sıcaklık ortalamasını pek etkilemez.
Bölgemizde genel olarak şubat ayı ortaları bahar başlangıcı sayılabilir. Bu durum ise kültürümüze yansımış, halk şairimiz Karacaoğlan'da :
"Çukurova bayramlığın giyerken
Çıplaklığın üzerinden soyarken
Şubat ayı kış yelini kovarken
Cennet dense sana yakışır dağlar" dizeleriyle dile getirilmiştir.
Yine Şubat ayında çiçek açan "azgan" ve "kızılcık kirazı" bölgemizde baharın müjdecileri olarak bilinir.
Bölgemizde gerçek yaz, hava ile toprağın ısınması ve soğuk tehlikesinin tamamen ortadan kalkmasıyla, nisan ayının ikinci yarısında başlar, mayıs ayında ise yaz ayları içerisine girer. Bu ayın sonlarında bunaltıcı sıcaklar görülür. Halk buna "Avşar göçüren" sıcağı demektedir.
Haziran ayından itibaren bütün şiddetiyle başlayan ve rutubet yüzünden bir kat daha ağırlaşan boğucu sıcaklar, Eylül sonuna kadar sürer. Her gün öğleden sonra esmeye başlayan "garbi yeli" bu bunaltıcı sıcakları biraz yumuşatır. Bazan yaz aylarında esen poyraz, rutubeti ortadan kaldırır, ancak sıcaklığı dayanılmaz hale getirir.
Yaz aylarında gece ile gündüz arası sıcaklık farkı azdır.
Kadirli'nin yüzey şekillerinin farklılığından dolayı ovalık, eşik ve dağlık kesimlerde sıcaklık da farklılık gösterir. Dağlık kesim, Akdeniz'in yumuşatıcı etkisi altındadır. Buralarda iklim fazla sert geçmez, yazları ise serin geçer.
Yöremizin bu iklim özelliği, tarımsal ve sosyal hayatta önemli bir yer tutar.
Bölgemizde yaz sıcaklarından bunalan halk, Toros eteklerine yaylaya göçer.

AKARSULAR




Kadirli ilçesi, akarsular bakımından zengin bir yöredir. Kaynağını Orta Torosların güney yamaçlarından alan ve ilçe topraklarını kuzeyden güneye kateden Savrun Çayı ve Kesik Suyu Kadirli Ovasını sulayan iki önemli akarsulardır. Bunlardan başka, doğuda Kadirli-Andırın arasında sınır olan Keşiş (Çayır) Suyu ile batıda Kozan'la sınır alan Sumbas Çayı kaydedilmeye değer akarsulardır. Savrun ve Kesik, Kadirli'nin iç suları, Ceyhan, Keşiş ve Sumbas ise sınır sularıdır. Savrun, Kesik, Keşiş ve Sumbas, aslında Ceyhan ırmağının kollarıdır.


SAVRUN
İlçenin ekonomik ve sosyal hayatında önemli bir yeri vardır. Mazgaç ve Kartallık dağı eteklerinden 7-8 tane göz suyu birleşerek "Savrun Gözü" nü oluşturur. Delihöbek ve Harmankaya eteklerinden çıkan Hamam ve Enişdibi suları, Ziyaretdağı eteklerinden çıkan Zingir suları, Beyoluğu çatında Savrun'a karışır.
Güneye doğru ilerleyen Savrun; Çelten, Dokurcun, Bostanlık, Soğucak-Deligöz, Alidere-si, Tuvaras, Elmacık, Fatma deresi, Kırkpınar, Göğbüğet, Evrengözü, Kalealtı ve Balıklağa sularını alarak Kadirli'de ovaya iner.
Ovada Savrun'un iki kere yatak değiştirdiği bilinmektedir. Önceleri Halitağalar-Çınar-Öksüzlü-Aşağı Çiyanlı'dan geçerek Sumbas'la birleşirdi. 1874'ten sonra Savrun bugünkü yatağında akmaya başlar. Bu tarihte Enver Bey'in açtırmış olduğu çeltik arkı, bu yatağın ve Akçasaz ba-
taklığının ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Tozlu köyü güneyinde Sumbas'la birleşirken 1960'tan sonra su baskınını önlemek için, doğuda Ceyhan ırmağına bağlandı. Yaklaşık 110 km. uzunluğundadır. Hasan Dede mevkiinde Savrun üzerine bir regülatör yapılmıştır.


KESİK SUYU
Kesik, Bağdaş eteklerinden kaynaklanarak "Çiçeklidere" ismini alır. Kesnesur yaylasından çıkan Kesnesur deresini Esenli köyünde alır ve Çiçekli deresi adıyla güneye akmaya devam eder.
Taşköprü civarında Manız dağı eteklerinden çıkan Kesik suyu ile birleşir ve buradan itibaren "Kesik" adını alır. 1968'de tamamlanan Kesik-Mehmetli Barajı bu suyun üzerine yapıldı. Barajdan sonra, Buzağı dağı eteklerinden çıkan Kölete deresini alır. Ak köprü ile Çukur köprü arasında Sumbas suyu ile birleşir.
Kesik suyu yaz aylarında azalarak Mehmetli'nin Ebu Huni mevkiinde batar ve Hardallık köyü yakınından çıkar. Bu yüzden suyun akışında kesiklik olduğu için Kesik Suyu denmiştir.


CEYHAN
Doğu Çukurova'nın can damarı olan Ceyhan ırmağı, Kadirli'nin en büyük sınır suyudur.
En büyük gözü, Elbistan yakınlarından çıkar. Elbistan havzasının Göksün, Hurma, Söğütlü, Til sularını alarak güneye yönelir. Berit, Koç ve Engizek dağları arasından geçerek Ahır Dağının batısındaki Menzelet Barajına ulaşır. Kahramanmaraş'ın batısında Aksuyu alarak batı yönünde kıvrımlar yaparak ilerler. Geben havzası ve Çınarpınar dağlarının Körsulu deresini de alarak tekrar güneye yönelir ve Sır Barajına ulaşır. Berke dağı civarında güneybatıya yönelerek, inşaat halindeki Berke Barajına gelir. Buradan batı yönünde ilerleyerek Aslantaş Barajına ulaşır. Buradan da güneye yönelerek Cevde-tiye'ye gelir. Kesmeburnu-Cevde-tiye arasında tekrar batıya yönelerek ovaya iner. Batı istikâmetinde ilerleyerek Anavarzanın güneyinde Savrun ve Sumbas kollarına alarak tekrar güneye yönelir. Mercimek doğusundan geçerek kendi adını taşıyan Ceyhan ilçesine ulaşır. Kıvrımlar yaparak Misis'te Yüreğir Ovası'na iner Yeşilköy ve Bebeli civarında1 yay çizerek doğuya yönelirve bilinen deltasını oluşturarak iskenderun körfezine dökülür.


KEŞİŞ (ÇAYIR) SUYU
Bu su, Kadirli-Andırın arasında bir sınır suyudur. Bu en büyük gözü Diril eteklerinden doğan Büğeme gözüdür,Kuzey güney istikâmetinde ilerleyen bu su Yeşildere, Değirmendere Canbaz deresi ve Tahta deresi gibi sularla beslenerek Karap mevkiine iner. Burada Karapınar gözlerini ve Andırın'dan geln Karasu'yu alarak güney yönünde ilerler. Nürfet'in altında Zindağan'dan gelen Ballık deresi ve Nürfet gözlerini alır. Kesim mevkiinde Andırın'dan gelen Ayvacık veya Başdoğan deresini alarak Aslantaş Barajına ulaşır.
Kesimliler, "Keşiş" ad| Kerem ile Aslı Hikayesi'nden diğini rivayet etmektedirler.


SUMBAS BUCAK SUYU
Bu su, Kadirli-Kozan arasında bir sınır suyudur. Kadirlinin kuzeybatısında Diniker dağının güney eteklerinden çıkar, akköprü ve Çukurköprü arasında suyunu alır. Hacılar köyünün doğusunda, Anavarza kuzeyi Alapınar suyunu da alarak, anavarza'nın 8 km güneyinde han ırmağına karışır.
Akköprü, Çukurkö Anavarza yakınlarındaki Çarşıntı köprüsü Romalılardan kalmadır.

BARAJLAR


Aslantaş Barajı
Aslantaş Barajı ve Hidroelektrik Santralı, Aşağı Ceyhan Projesi'nin kilit yapısıdır. Bu proje 60 km uzunluğunda taşkın şeddeleri, sulama ve drenaj şebekesi ve şebekeye bağlı sevrvis yollarından oluşmaktadır.
Aslantaş Barajı, Ka-dirli'ye bağlı Karatepe köyü yakınlarında olup adını yöredeki tarihî "Aslantaş" harabelerinden almıştır.
Aslantaş Barajı'na Kadirli ve Osmaniye'den asfalt yolla ulaşmak mümkündür. Baraj Kadir-li'ye 25, Osmaniye'ye 30 km uzaklıktadır.
Aslantaş Barajı enerji, sulama ve taşkınları kontrol amacıyla yapılmıştır. 1975 yılında başlayan inşaat, 1984 yılında tamamlanmıştır. Toprak dolgu tipinde olup gövde dolgu hacmi 8 milyon m3 tür. Barajın temelden yüksekliği 95 metre, göl hacmi ise 1150 hm3 (1.150 milyar m3) tür.
Projenin başlangıcında 97.000 hektar arazinin sulanması amaçlanırken bugün 150.000 hektar arazinin sulanması için gerekli çalışmalar yapılmaktadır.
Aslantaş Barajı hidroelektrik santralından yılda 605 milyon kilovatsaat enerji üretimi yapılmakta ve 35 bin hektar arazi taşkınlardan korunmaktadır.

MEHMETLI - KESIKSUYU BARAJI
Kadirli'nin Mehmetli köyü yakınlarında inşa edilmiştir. Kesiksuyu üzerinde yapıldığı için, Kesiksuyu Barajı da denilmektedir. Baraj, Kadirli'ye 20 km uzaklıkta olup asfalt bir yolla bağlıdır.
Mehmetli Barajı, sulama amaçlı olarak yapılmıştır. Barajın inşaatına 1965 yılında başlanmış ve 1971 yılında tamamlanmıştır.
Baraj toprak dolgu tipinde olup dolgu hacmi 6,5 milyon m3 tür. Aktif hacmi ise 56 milyon m3 tür. Barajın temelden yüksekliği 78.70 metre, suladığı alan 8760 hektardır. Halen inşaatı devam eden Kesiksuyu-Savrun Projesi'nin tamamlanmasıyla barajın sulayacağı alan daha da genişleyecektir.


KESİKSUYU - SAVRUN PROJESİ
Proje, Kadirli'nin batısında, Kadirli Ovası'nda, Savrun Çayı'nın sağ ve sol sahilinde, "Aşağı Ceyhan-Aslantaş Projesi Cevdetiye Sağ Sahil Sulaması" (ASO) sağ sahil ana kanalı doğusunda yer almaktadır.
Proje sahasının su kaynağını, Mehmetli Barajı, Savrun Çayı ve Cevdetiye Sağ Sahil Ana Kanalı (ASO) oluşturmaktadır.
Toplam 7544 ha (75 440 dönüm) sulama sahasının 4965 ha'ı (49 . 650 dönümü). Savrun Çayı üzerinde inşa edilen Savrun Regülatörü'nden suyunu alan sağ ve sol sahil kanalları ve Kesiksuyu Barajı'ndan gelen isale kanallarının takviyesi ile cazibeli olarak, Cevdetiye Sağ Sahil Kanalından (ASO kanalı) suyunu alan Hemite Pompa İstasyonu ile 2579 ha(25.790 dönüm) sahada pom pajlı olarak sulanacaktır.


TARIM VE HAYVANCILIK



Kadirli, genel olarak tarıma dayalı bir ekonomiye sahiptir. İlçe nüfusunun % 75'i tarımla uğraşmaktadır.

İlçede sulu ve kuru tarım yapılır. Ceyhan ırmağı, Sumbas, Savrun, Keşiş ve Kesik çaylarının yanında yeraltı suları ve Aslantaş ile Mehmetli barajlarından yararlanılarak 322.000 dekar tarım alanında sulu tarım, 256.000 dekar alanda ise kuru tarım yapılmaktadır. Kesiksuyu-Savrun Projesi tamamlandıktan sonra sulanabilecek arazi miktarı artacaktır.

İlçe arazilerinin sulama imkânına kavuşmasından sonra buğday ve arpa hasadını takiben ikinci ürürün ekilisi ekonomiye katkı sağlamaktadır. Mısır, soya-fasülyesi, yerfıstığı, susam, çeltik, turp, ıspanak gibi ürünlerin yetiştirildiği görülmektedir. İlçemiz topraklarında polikültür (çeşitli) tarım yapılır. Bu çeşitlilik ikinci ürün ekiminin başladığı 1980'li yıllardan itibaren daha da zenginleşmiştir.

İlçemiz çiftçilerinin desteklenmesi amacıyla Ziraat Bankası'nın dışında 9 adet tarım kredi kooperatifi de çiftçimize hizmet vermektedir. Bunun yanında Yoğunoluk, Değirmendere, Kösepınarı, Karatepe köy kalkındırma kooperatifleri, Kümbet sulama kooperatifi de çiftçi kesimine hizmet veren kuruluşlardır.

İlçemizde hayvancılık da önemli bir gelir kaynağıdır. Genel olarak sığır, koyun ve kılkeçisi yetiştirilmektedir. Kümbet Sulama Kooperatifince 200 adet saf kan siyah inek getirilerek çiftçilere dağıtılmıştır. Hayvan ürünlerini değerlendirmek amacıyla kurulan bir adet de mandıra bulunmaktadır. Yine bir adet süt toplama merkezi de çiftçilerimizin sütlerini toplayarak bunların değerlendirilmesinde yardımcı olmaktadır.